استاندارد KNX

knxadminstoreknxadminstore
22 بازدید

پروتکل KNX:

در پیاده‌سازی و اجرای یک خانه هوشمند به منظور ایجاد یک زبان ارتباطی مشترک بین تجهیزات سیستم، از پروتکل‌های مختلفی استفاده می‌شود، در واقع در اینجا پروتکل به معنای یک سری قوانین و متد‌های مشترک برای تبادل اطلاعات بین تجهیزات در یک سیستم اتوماسیون ساختمان است. در این میان پروتکل KNX به عنوان یک استاندارد ارتباطی بین المللی، تنها پروتکل باز جهانی است که در اتوماسیون خانگی، طرفداران زیادی پیدا کرده‌است. امروزه بالغ بر 423 شرکت مطرح در دنیا محصولاتشان را بر پایه استاندارد KNX طراحی و عرضه می کنند. و محصولاتی که تحت لیسانی این پروتکل تولید می گردند، به راحتی قابل تعامل و ارتباط با یکدیگر هستند.

ویژگی مهم دیگر سیستم KNX ساختار غیرمتمرکز آن است. بدین معنی که نیازی به یک واحد کنترلی مرکزی نیست چراکه هوشمندی سیستم در کلیه تجهیزات در شبکه وجود دارد و هر تجهیز میکروپروسسور خودش را دارد. مزیت اصلی ساختار غیر متمرکز KNX این است که اگر یک تجهیز از کار بیفتد، بقیه تجهیزات به کار خود ادامه می‌دهند و تنها اپلیکیشن‌هایی که وابسته به تجهیز از کار افتاده هستند متوقف می‌شوند.

اجزاء اصلی در سیستم KNX :

عموما در یک سیستم KNX تجهیزات به دو بخش تقسیم می‌شوند: سنسورها و عملگرها.

حسگرها(Sensors)

 سنسورها تجهیزاتی هستند که وقایع در ساختمان مثل فشرده شدن یک دکمه، حرکت یک شخص، بالا رفتن دما از مقدار مشخص شده و …را آشکار می‌سازند و این وقایع را به یک کد (بسته اطلاعاتی) تبدیل و آن را به شبکه دیتا (Bus Network) منتقل می‌کنند.

عملگرها(Actuators)

 تجهیزاتی که داده‌ها را دریافت می‌کنند، و بر اساس سناریو‌ها دستورات را به یک عمل تبدیل می‌نمایند، عملگر نام دارند. در واقع سنسورها یک نوع فرمان را صادر می‌کنند، در حالیکه، عملگرها آن را دریافت می‌کنند. اين عملگرها به عنوان مثال مي‌توانند روشنايي يك اتاق، شيرهاي برقي سيالات، دريچه هاي قابل تنظيم عبور هوا، عملكرد يك دستگاه پايانه گرمايش و سرمايش مثل فن كويل و .. را کنترل نمایند.

 

اشتراک گذاری در facebook
Facebook
اشتراک گذاری در twitter
Twitter
اشتراک گذاری در linkedin
LinkedIn
دسته بندی بلاگ
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

ورود به سایت